Voor de mensen die het concert van Lamb of God hebben we een aantal foto’s en filmpjes voor jullie:
Archive for the ‘Concert recensies’ category
Lamb of God @ Melkweg (17-2-2010)
February 18th, 2010Set Yours Goals @ Melkweg Oude zaal 01-12-1009
December 3rd, 2009Set your goals zijn al een aantal jaren bezig in het pop-punk genre. Op dinsdag 1 december gaven ze een show in de Melkweg in amsterdam in de oude zaal en wij van Musixcore waren er natuurlijk bij!
Eerst was het de beurt aan de 2 voorprogrammas om ons alvast lekker te maken voor Set Your Goals. De eerste band was Fireworks. Ik kende deze band nog niet en volgens mij het grootste gedeelte van de zaal ook niet, op een enkeling die keihard mee liep te bleren. Maar desondanks wisten wel een leuke show neer te zetten. Het klonk allemaal tamelijk standaard (zoals we gewend zijn van het pop-punk genre) maar er zat wel veel energie in. Het publiek kregen ze niet helemaal mee, geen moshpit bijvoorbeeld. Maar het is en blijft natuurlijk een voorprogramma.Tijdens hun show viel het me ineens op dat de bassist bijna zijn hele rechter hand miste! Hij had maar 1 vinger, maar toch wist hij de bas te bespelen als een pro. Respect voor deze man! Tevens was het ook erg rustig in de zaal. Ik gok op 150/200 personen terwijl er 600 in kunnen. Vandaar ook dat de melkweg gratis kaarten weggaf aan melkweg card houders.
Toen was het tweede voorprogramma aan de beurt. Broadway Calls. Deze waren beduidend minder dan Fireworks. Deze 3 mans formatie speelde wel aardig, maar de deuntjes waren gewoon minder catchy dan de vorige band. Ook was de sfeer in de zaal nu zo goed als weg. Natuurlijk is het voor een zanger die zelf ook gitaar speelt lastiger om het publiek mee te krijgen (minder interactie) maar het lukte ze gewoon echt niet. Na ongeveer 25minuutjes was het voorbij en toen was het wachten tot het hoofdprogramma zou beginnen…
Toen was Set Your Goals aan de beurt! En ze kickten er gelijk goed in en bleven de hele avond sterk spelen. Hun set was een leuke afwisseling van oude en nieuwe nummers en ik heb eigenlijk zowat alle nummers gehoord die ik zou willen horen. Zelfs een oud nummer van hun EP kwam langs! De live performance was ook sterk, natuurlijk kan het altijd beter maar ik had er niet heel veel op aan te merken. De sfeer in de zaal was ook gelijk een stuk beter dan bij de voorprogrammas. De mosh kwam eindelijk goed op gang. Het was rustig in de zaal dus de mosh bestond ook maar uit een man of 15, maar we hebben ons zeer vermaakt met z’n allen. Na een tijdje probeerde iemand nog te stagediven maar daar was het helaas te rustig voor dus deze sloeg jammertelijk tegen de vlakte.
Al met al was het een tof concert en ze zijn zeker een aanrader om te bezoeken als ze Nederland nog een keer aandoen!
London Burning II @ ATAK (12 nov 2009)
November 15th, 2009Dat de Engelsen niet alleen maar Britpop kunnen maken bewijst de lineup van de London Burning II Tour maar weer eens. Donderdag 12 november mocht ook Enschede van dit bewijst genieten. Hellaas wat het aantal bezoeker treurig: Je kon ze gemakkelijk tellen op twee handen en een voet. Één theorie is dat Enschede een metal stad is en dat de metalheads uit protest het concert hebben geboycot vanwege het feit dat zij Metalcore geen metal vinden. Maar ik raak offtopic xP De volgorde van spelende bands was als volgt: Sacred Mother Tongue, My Passion, Fei Comodo, Bury Tomorrow, Devil Sold His Soul, The boy Will Drown. Deze week iets af van de planning ivm dat bepaalde bands moeite hadden met Enschede vinden.
Sacred Mother Tongue mocht de avond beginnen. En wat waren ze snel zeg! De melodische riffs vlogen foutloos om je oren, de solo’s zorgde ervoor dat je kippenvel kreeg en ook technische gimmicks als guitar-tabbing mocht bij de gitarist niet ontbreken. De vocalen van de zanger waren zuiver en paste erg goed bij de style band. Metal that is.
Next up was My Passion. ”WTF!!! Wat is dit?” Is waarschijnlijk het eerste wat er door je heen gaat bij het zien van deze Britse Scenesters. Het was duidelijk dat deze band zich heeft laten infecteren door de Scene cultuur. En daarmee bedoel ik niet alleen het uiterlijk maar ook het de muziek zelf: Electronische sampels gecombineerd met simplistisch gitaar&drum werk gecombineerd met overdreven vocalen. Het was duidelijk dat ze het van de act moesten hebben. Ze stonden dan ook als een gek op het podia rond te huppelen. Het was ook niet verwonderlijk dat ik van het balkon aan het kotsen was bij deze band. Maar dat is natuurlijk geheel persoonlijk. Want de jonge tieners meisjes gingen helemaal uit hun dak.
Gelukkig kwam Fei Comodo alles weer goed maken. Een band die Post-Hardcore eer aan doet! Heerlijke catchy riffjes met cleane vocalen afgewisseld met brute Hardcore breakdowns en zware vocalen. Ik zou willen beweren dat ze Albumzuiver speelde. Ze speelde erg goed en hadden geslaagde interactie met het publiek. ”You need 2 people to start a House-party…So that means we could start 7 house parties in here” en feesten deden ze: het podium werd uitgebreid naar de gehele zaal. Waar iemand het ook niet kon laten om te hXc Dancen..
Verrassend was Devil Sold His Soul. Ik Kende deze band nog niet en was eigenlijk verbaasd dat er een Screamo band(met duidelijk Ambiance elementen) voor me stond(alhoewel screamo ook gewoon in het hXc spectrum valt). De zanger leefde zich helemaal uit zoals je verwacht bij Emo. Zijn schelle schreeuwerige vocalen kwamen goed tot stand. Tweemaal verliet de vocalist het podium én zijn microfoon om voor het publiek heen en weer te ijsberen en zijn screams eruit te gooien. Z’n microfoon bleek overbodig toen hij duidelijk te horen was tussen de instrumenten. Indrukwekkend! Hij bleek ook cleane vocalen uit zijn strot te kunnen voort brengen.
Het was duidelijk dat een aantal mensen al bekend waren met Bury Tomorrow. Van het weinig aantal bezoekers waren er namelijk toch een aantal die konden mee blèren. Het publiek was ondertussen helemaal in de mood van dit privé feestje in de ATAK. Wat er voor zorgde dat een drie tal lui gingen hXc dancen op de breakdowns van deze band. Bury Tomorrow Speelde goed. Alhoewel de Cleane vocalen van de gitarist niet even krachtig waren als op het Album werd dit goed gemaakt door de brute vocalen van de frontman.
Least but not least: The boy will drown. Ehm, tja dit was een geval apart. Veel mensen kunnen Mathcore niet goed waarderen. Die zelfde mensen zullen deze band ook niet kunnen waarderen. Het gitaarwerk leek random maar was wel indrukwekkend. De vocalen van de vocalist waren erg bruut: Screams, grunt, growls en Pig squels…Hij deed ze allemaal. En ze klonken ook nog eens sterk en juist.
Alles samenvattend was dit een erg spectaculaire avond, met name de kwaliteit van de bands. Het was zonde dat er zo weinig mensen kwamen kijken. Waarschijnlijk is was het bezoekers aantal in de 013 en Patronaat meer. Dit was de tweede keer dat er een London Burning Tour was. Hopelijk zal er ook weer in de toekomst een London Burning Tour komen. Want de UK heeft genoeg startende hXc bands die kwaliteit kunnen leveren. Voor de hXc fan is het dan ook zeker aan te raden om deze tour in de gaten te houden.
Never Say Die! @ Effenaar Eindhoven (08-11-2009)
November 10th, 2009Zondag 8 november was het weer tijd voor het jaarlijkse Never Say Die!
Een meute vage mensen had zich voor de deuren van de effenaar verzameld en het was tijd voor de show.
Als eerst was The ghost Inside aan de beurt om hun kunsten te vertonen. Ze speelden best een leuke show. Natuurlijk was het wel een van de wat minder bekende bands van de avond dus de rest van het publiek stond een beetje stom te kijken terwijl de fanbase er op los beukte en schreeuwde. Al was het geluid niet optimaal, maar dit was eigenlijk bij alle shows zo, het geluid in de effenaar is gewoon kut en daar doe je niet zo veel aan ben ik bang.
Toen mocht Iwrestledabearonce het podium op…zonder zangeres welteverstaan. Die lag ergens in een ziekenhuis te creperen met de taco griep of iets dergelijks. De band vond het zonde om te cancellen, dus aldus de gitarist: “We’re just going to play instrumental and you can come up stage to shout random stuff in the mic if you want.” Een beetje vreemd, maar toch tof dat ze het lef hebben om zoiets te doen. Na een tijdje ontstond er zelfs een heuze moshpit op het podium! Jammer van de zangeres, maar dit was stiekem net zo leuk.
Up next… Oeano. De band met de gespierde eng uitziende afro-amerikaan. Ze deden hard hun best maar wisten het publiek niet met zich mee te krijgen, op een paar fanatieke moshers na. Pas met hun nummer ‘District of Misery’ ging het eindelijk een beetje los, maar dat was alweer hun laatste…
Toen was as blood runs black aan de beurt. Het wilde niet echt van de grond komen met hun optreden. Het geluid was ook niet echt om over naar huis te schrijven, de vocals vielen soms enigszins weg, de sfeer ook niet al te denderend. Wat me meteen bij het punt brengt dat de sfeer de hele avond al tamelijk bagger is. Stagedivers worden amper gevangen door het overwegend uit kleine meisjes bestaande publiek dat vooraan staat en de mosh wil ook nooit echt lekker op gang komen… jammer.
Toen was het jaarlijkse ‘avond eet programma’ aan de beurt: HORSE the band.
Ze speelden een leuke set, met veel nummers van hun nieuwste album ‘Desperate Living’ maar zoals we van HORSE gewend zijn klinkt het live natuurlijk allemaal niet even geweldig. Ze waren allemaal weer tamelijk stoned en dronken, dit maakte wel dat ze lekker veel humor in de show wisten te brengen, zoals dat eigenlijk altijd. Maar muziekaal wisten ze niet helemaal te overtuigen. Al heb ik er persoonlijk wel erg van genoten als HORSE fan zijnde, maar voor de rest van het publiek kan ik me voorstellen dat dit de grote misser van de avond was.
Toen kon eindelijk het betere werk beginnen, Architects.
Veel nieuwe nummers met wat oud spul er doorheen. Het geluid was niet altijd even geweldig maar daar heb ik al genoeg over geklaagt. De sfeer zat er al wel iets beter in hier maar het bleef tamelijk dood. Al kwamen er nu wel iets meer stagedivers het podium op (die alsnog wel allemaal jammerlijk tegen de grond knalden door hun kut publiek)
Toen eindelijk de act waarop iedereen had gewacht. De helden band Despised Icon!
Zoals we gewend zijn van de mannen hebben ze weer een tof showtje neergezet. Veel nieuwe nummers maar ook natuurlijk de oude bekenden zoals ‘In the arms of perdition’ kwamen langs. Er viel ook wel te merken dat veel mensen voor deze band kwamen want de mosh was nu wel een tikkie harder, al was het nog niks vergeleken met die van vorig jaar.
Hoogtepunt van het optreden vond ik toch wel dat de vocalist van Oceano er bij het laatste nummer bij kwam om de boel op stelten te zetten. Gaaf showtje.
Never Say Die was dit jaar misschien minder geslaagd als die van vorig jaar, maar toch wisten de bands er een leuke avond van te maken. Volgend jaar zijn we dan ook gewoon weer van de partij!
Later deze week recensies van: London Burning II en de Eastpak Antidote Tour
A skylite Drive @ Melkweg 7 Nov 2009
November 10th, 2009Zaterdag 7 November was de avond waarop de melkweg Adept, Dance Gavin Dance en A skylit Drive geprogrammeerd had. Hierbij was A skylit Drive de Headliner. Een aantal Musixcore vertegenwoordigers waren er ook bij. Maar niet iedereen kwam voor dezelfde band. Dit verschil bleek later ook in het publiek te vinden. Over publiek gesproken…druk was het er zeker niet. De ring was niet open en achterin kon je gemakkelijk ongemerkt sterven ;p
De zweedse band Adept begon als eerste en mocht de warming up doen. Maar in plaats van rustig het podium en de zaal warm te draaien werd deze avond meteen met brutale kracht geopend. Adept speelde lekker: De vocalen van de zanger (Robert) waren misschien niet “album zuiver” maar klonken wel bruut en krachtig zoals bij deze band hoort. Het gitaarsound van de band was vettig en de riffjes van de leadgitarist leken af en toe overstemd te worden door de ritmische gitarist.
Adept wist zeker niet het hele publiek mee te krijgen. Dit was waarschijnlijk te wijten aan het feit dat de meeste zielen in de zaal de band niet echt kenden. Maar bij een nummer als Shark!Shark!Shark! Was er toch enige erkenning bij het publiek er was er toch wat meer beweging.
Dance Gavin Dance mocht als tweede op het podia. De style van de band was erg jazzy en was veel minder ruig dan Adept. Het was duidelijk aan de act van DCD te merken dat deze sporen van emo bevatte. Ook bleek het dat meer mensen met deze band bekend waren dan Adept. Hilarisch was dat dit resulteerden in een aantal stage-dive fails. De band speelde fair alhoewel ik de screams van de support vocalist/gitarist erg geforceerd vond klinken.
Hierna volgde de headliner A Skylit Drive welk onder gejuich ontvangen werd. En het publiek ging meteen los bij het eerste nummer. Halve wegen het vierde nummer leek het alsof de zanger’s stem al moe begon te worden. Maar na de keel te hebben gezuiverd met wat water was hij weer helemaal zuiver en…hoog! Wie bekend is met ASK weet dat de zanger een erg hoge stem heeft. Maar Ik zou bijna durven zeggen dat de zang nog hoger klonk live. ASD speelden zowel nummers van hun oude album als van hun nieuwe. Met name de oude nummers werden luidkeels meegezongen(LEES: vooral in de eerste 2 rijen waarin veel gillende meisjes stonden). De band leden waren lekker in trek. Er had zelf een meisje het lef de gitarist op de bek te pakken. Dat vond hij natuurlijk helemaal niet erg! Ook een toegift mocht niet ontbreken om deze avond een spetterend einde te geven.
Recensie door Moona aka Toetje(ASD) & Jasper aka Hallic(Adept&DGD&ASD)
Bring me the Horizon, August Burns Red en A Day to Remember @ Melkweg
October 30th, 2009Het is al een aardige tijd uitverkocht. De kaartjes gingen wisselden op marktplaats voor maar liefst 50 euro van eigenaar…weten jullie al waar ik het over heb?
Juist! Het concert op 29 oktober van August Burns Red, A Day to Remember en natuurlijk het hoofdprogramma Bring me the Horizon! Een zeer sterke lineup. En wij van MusicxCore.nl waren er bij om te checken of het de hype waar was!
Toen ik aan kwam lopen bij melkweg viel me al op hoe belachelijk druk het was. Gelukkig wist ik wel ongeveer om 8 uur binnen te zijn, want zo laat zou August Burns Red (ABR)beginnen… Maar blijkbaar vond de melkweg het nodig om hun optreden een kwartier eerder te laten beginnen! Gevolg: een meute boze ABR fans.
Ik heb gelukkig toch nog een paar nummers kunnen zien en de performance was toch weer ouderwets goed! Zoals we van ABR gewend zijn. Met het nummer Composure ging iedereen helemaal los. De zanger liet zelfs mensen op het podium meegrunten en de moshpit ging er ook aardig op los. Top optreden! Jammer dat ik niet de hele set heb kunnen zien.
Daarna was A day to remember (ADTR) aan de beurt om te laten zien wat ze waard zijn. Toen de fancy pop-punk deuntjes afgewisseld met dikke breakdowns begonnen ging het publiek helemaal los. De clean vocals waren niet altijd even zuiver, maar dat mocht de pret niet drukken. De muziek en grunts beukten er lekker in en de bandleden waren na een tijdje ook lekker aan het hardcore dansen.
De zanger ergerde zich soms een beetje aan de mensjes die het nodig vonden om erg lang op het podium te blijven staan, wat ook nogal vervelend was, dus zei hij dat als je er langer dan 5 seconden op zou staan hij je er persoonlijk af zou trappen. Dit zorgde voor erg grappige taferelen. De moshpit mocht er hier ook wel wezen en de band zordge voor menig circle pit en wall of death. De setlist was redelijk goed, alleen hadden er wat meer oude nummer tussen mogen zitten. Ik miste bijvoorbeeld Since U been gone, Monument, etc… Ze speelden heel veel nummers van homesick.
Wel werd Have faith in me gespeeld, dit had ik niet verwacht en was erg tof om te horen, dit is een van hun rustigste nummers namelijk. Ook vergaten ze nummers als Heartless en The plot to bomb the panhandle natuurlijk niet. Al met al een top optreden! Het beste van de avond over het geheel genomen!
Toen was Bring me the Horizon (BMTH) aan de beurt on hun kunsten te vertonen. Ze hadden heel groot hun initialen BMTH op het podium staan die licht gaven op de maat van de muziek, dat was erg tof gedaan. Maar daar was het toffe ook wel mee gezegt… De qualiteit van het optreden was ronduit waardeloos. De vocalen waren verschrikkelijk en Olly zong soms de helft van de tekst niet, de gitaren waren soms niet eens goed gestemt… Het was echt afschuwelijk. Ook Olly die de hele tijd op het podium liep te flirten met 14 jarige meisjes… Zeer triest.
Ik ben zo nu en dan ook echt gewoon weggelopen omdat het allemaal gewoon echt te erg was. De sfeer was te doen, maar lang niet zo goed als bij ADTR. De moshpit was een beetje triest en de mensen bleven zoals gezegt te lang op het podium staan.
Al met al toch een geslaagde avond, door ABR en ADTR. Want BMTH voegde totaal niks toe aan de avond. Ze hadden beter ADTR kunnen laten headlinen.
Volgende week recensies van zowel A skylit Drive als Never Say Die!
Beastfest @ Tivoli Oudegracht
October 28th, 2009Gister was het dan zover. Beastfest, de eerste show van deze tour werd gehouden in Nederland, bij Tivoli oude gracht. Voor zover ik op de hoogte was waren de kaartjes niet uitverkocht, maar druk was het wel! De zaal zat stampvol. Ik heb dan ook de eerste act, After the Burial geheel gemist, door een extreem lange rij. ik was halverwege Maroon pas binnen.
Maroon speelde wel ok, maar wist het publiek niet helemaal met zich mee te krijgen. Een paar fanatieke hardcore dansers gingen wel helemaal los, maar daar hield het dan ook mee op. Alsnog gaven ze een leuke show en het geluid was goed.
Daarna kwam Emmure op, of je houd van deze band, of je haat ze. Maar aan het publiek te merken vonden de meesten ze wel tof! De sfeer zat er hier dan ook veel beter in! Ze begonnen lekker met het nummer 10 signs you should leave van hun eerste en gelijk ook beste album. Het hele publiek ging hier los op en veel mensen schreeuwden ook lekker mee. Nu begonnen er ook eindelijk mensen een beetje te stagediven (en werden ze ook daadwerkelijk gevangen 
) Emmure viel me live echt heel erg mee! Ik ben geen fan van hun nieuwere werk, maar zelfs hierop kon je redelijk losgaan. En stiekem was ik toch wel blij dat ze het tamelijk kansloze maar toch wel toffe nummer R2Deepthroat van hun nieuwste album Felony speelde, want die zin: “Next time you see her, ask yo girl what my dick taste like.” is gewoon heel grappig om lekker mee te schreeuwen toen die langs kwam. Heerlijk
Al blijft emmure hun ‘wigger’ image wel een beetje in stand houden met hun bomberjacks aan en hun gerap tussen de nummers door… Maar dat mocht de pret niet drukken, het was juist wel grappig.
Daarna kwam Suicide Silence aan bod. En tegen al mijn verwachtigen in waren ze echt heel goed live! Hun muziek heeft natuurlijk wat weg van Bring me the horizon en spreekt ook ongeveer dezelfde doelgroep aan. En Bring me the horizon is live gewoon echt verschrikkelijk, maar Mitch van Suicide Silence weet de vocals die hij op het album laat horen ook live goed te doen en zelfs de teksten waren goed verstaanbaar! Iets wat ook niet altijd het geval is. Ook de sfeer hier was geweldig. De hele zaal was een moshpit zowat en iedereen was ook lekker aan het stagediven. Af en toe duwde mitch wat mensen van het podium af en die flikkerden dan hard op hun bek maar dat was alleen maar komisch.
Qua setlist was het een goede afwisseling van het oude en het nieuwe album. Ik zou zeggen 50/50. Nieuwe nummers als Wake Up of Smoke werden afgewisseld met oude klassiekers als Bludgeoned to death, goede setlist! Kan niet anders zeggen.
Als laatste was Caliban aan de beurt…en dat was echt een tegenvaller. Iedereen stond maar een beetje stom daar te staan, de moshpit was bijna helemaal opgehouden en het geluid was ook niet al te geweldig tijdens Caliban. De vocals waren zeer slecht te verstaan. Het hoogtepunt van hun concert was toch wel de Wall of death (waar Caliban om bekend staat), wat ook gelijk de enige Wall of death van de avond was. Maar het wist niet het tamelijk saaie optreden goed te maken. Over de setlist durf ik niet al te veel te zeggen, daarvoor ben ik niet bekend genoeg met Caliban, maar te zien aan het feit dat de helft van de mensen al weg was voor het optreden af was gelopen zal het wel niet een al te bijzondere zijn geweest.
Al met al was beastfest toch wel een geslaagde avond. Voor mij persoonlijk iets minder door de verstuikte enkel die ik tijdens Emmure heb opgelopen, maar de optredens waren zeker erg vet!
